Χριστόφορος Μήτσιος | Μέθοδος Abramovic

Μέθοδος Abramovic
(Κριτική και σκέψεις στη σύγχρονη τέχνη της performance)
Χριστόφορος Μήτσιος | 19 Μαρτίου 2016

Αυτή την περίοδο (10/3/2016-24/4/2016), στο Μουσείο Μπενάκη (Κτήριο Οδού Πειραιώς), ο οργανισμός «ΝΕΟΝ» με το πρόγραμμα “As One” και σε συνεργασία με το “Marina Abramovic Institute” παρουσιάζει τη «Μέθοδο Abramovic» στηρίζοντας και αναδεικνύοντας αυτή την μορφή σύγχρονης τέχνης… την performance. Εικαστικός (Marina Abramovic) με πολυετή και επιτυχημένη παρουσία στα καλλιτεχνικά δρώμενα, της οποίας το είδος της τέχνης με το οποίο ασχολείται έχει ερμηνευτεί πολυδιάστατα.

Στη σύγχρονη τέχνη καταρχάς, το έργο – ανεξάρτητα από το υλικό κατασκευής του, αν έχει φυσική υπόσταση (γλυπτό, πίνακας, κατασκευή κλπ) ή είναι άυλο – εφόσον έχει να προσφέρει ή να πει κάτι, αγκαλιάζεται από τον κόσμο γύρω του, ο οποίος (κόσμος) στη συνέχεια απορροφά στοιχεία από αυτό και τα κάνει κτήμα του χαρακτήρα του.

Η ερώτηση «ποιος είμαι;», αποτελεί το πιο διαχρονικό ερώτημα. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι: Σωκράτης, Πλάτων και Αριστοτέλης ήταν οι πρώτοι που ασχολήθηκαν με την ανθρώπινη φύση και την ταυτότητα του ατόμου. Η ταυτότητα στον άνθρωπο καλύπτει τις κοινωνικές του ανάγκες, του παρέχει ψυχολογική ασφάλεια, αυτοεκτίμηση και αυτοπραγμάτωση.

Το τρίπτυχο αποστεγανοποίηση-αποδογματοποίηση-απελευθέρωση, αποτελεί το ζητούμενο στο σημερινό περιβάλλον, για να προσπεραστούν τα στρεβλά πιστεύω και οι υπερ-προδοκίες. Η μέθοδος αναδεικνύει και διευρύνει τα όρια του σώματος και του νου, κινούμενη στους άξονες της αυτοπειθαρχίας και του αυτοελέγχου. Στον χώρο χωρίς χρόνο, ο θεατής βιώνει το παρόν χωρίς το άγχος της αβεβαιότητας του μέλλοντος ή τις αναμνήσεις του παρελθόντος: αποδέχεται την ύπαρξή του στη ζωή όπως είναι.

Η άυλη τέχνη της performance οδηγεί στην κατανόηση της λειτουργίας του ανθρώπινου ψυχισμού και έτσι επιδρά θετικά στην ποιοτική αναβάθμιση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των δρώντων:
• αυξάνεται η χρήση αρκετών εξωλεκτικών συμπεριφορών (βλεμματική επαφή, έκφραση προσώπου, γλώσσα του σώματος),
• ενισχύονται οι διαπροσωπικές σχέσεις,
• βελτιώνεται η κοινωνική και συναισθηματική αμοιβαιότητα.