Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η κοινή αγορά μετονομάζεται σε εσωτερική αγορά η οποία σύμφωνα με την παράγραφο 2, του άρθρου 26 της ΣΛΕΕ, «Η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων σύμφωνα με τις διατάξεις των Συνθηκών». Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, σύμφωνα με το άρθρο 3 της ΣΕΕ, η εσωτερική αγορά σήμερα ταυτίζεται με την ευρύτερη οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική πρόοδο μέσω:

• Της αειφόρου ανάπτυξης, έκφραση η οποία έχει έναν διασταλτικό χαρακτήρα και ερμηνεία, αφού έχει οικονομική και κοινωνική διάσταση. Πιο αναλυτικά, τη συνοχή μεταξύ των κρατών, την ανάπτυξη με χαμηλό και σταθερό πληθωρισμό (που αποτελεί και στόχο της ΕΚΤ), τον θεμιτό ανταγωνισμό, την πλήρη απασχόληση, και γενικά την πράσινη ανάπτυξη.
• Της κοινωνικής δικαιοσύνης μέσω οριζόντιων ρητρών (άρθρο 9 της ΣΛΕΕ) για να επιτευχθεί απασχόληση υψηλού επιπέδου, να διασφαλιστεί η κοινωνική προστασία, να καταπολεμηθεί ο κοινωνικός αποκλεισμός, να προωθηθεί μια εκπαίδευση και κατάρτιση υψηλού επιπέδου και να προστατευτεί η ανθρώπινη υγεία.
• Της προστασίας του περιβάλλοντος (άρθρο 11 της ΣΛΕΕ) με άξονες την προστασία της ανθρώπινης υγείας, τη λελογισμένη χρήση των πόρων και της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής. Δηλαδή υπάρχει και εδώ θεσμοθετημένη μια ρήτρα οριζόντιας εφαρμογής.
• Της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου (άρθρα 179-190 της ΣΛΕΕ). Εδώ, ο συγκεκριμένος στόχος αποδεσμεύεται από τη βιομηχανική ανάπτυξη. Μπορούμε να πούμε ότι έχουμε επιστήμη για την επιστήμη. Έτσι δημιουργήθηκε ο Ευρωπαϊκός Χώρος Έρευνας και η Ευρωπαϊκή Πολιτική Διαστήματος.
• Του πολιτισμού, με στόχο την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς (άρθρο 3 της ΣΕΕ, 3η παράγραφος, εδάφιο 4).
• Της αλληλεγγύης όπου σύμφωνα με το άρθρο 3 της ΣΕΕ (παράγραφος 3, εδάφιο 2), προάγεται η αλληλεγγύη όχι μόνο μεταξύ των κρατών μελών (όπως αναφέρονται στα προοίμια των Συνθηκών), αλλά και μεταξύ των γενεών.